Selecteer een pagina

Door welke bril bekijk jij de wereld?

 

 

Met een donderend geweld stormde ze de trap af. “Mam, pap, komen jullie boven kijken? Ik heb iets gemaakt!” Met een lichte tegenzin, want ik was net thuis van een pittige opleidingsdag systemisch werken, sta ik op van de bank en loop ik samen met mijn man naar boven.

Stralend staat ze op haar kamer naast een kleed die ze aan 1 zijde onder haar matras heeft gepropt. “Ik heb een slaaptent gemaakt. Mooi he?” En toen kwam natuurlijk de onvermijdelijke vraag…”Mag ik vannacht in mijn slaaptent slapen?” Ik voel van binnen als een eerste reactie ‘nee’ opkomen, maar zeg het nog niet. Mijn man daarentegen wel. Haar schoudertjes zakken en teleurgesteld kijkt ze naar de grond. Ik zeg snel: “We denken er nog wel even over na. Ga jij nu nog maar even spelen in je slaaptent.”

Als mijn man en ik beneden komen, kijken we elkaar aan. Eigenlijk weten we niet zo goed waarom we ‘nee’ hebben gezegd. Zeiden we ‘nee’, omdat je niet op de grond hoort te slapen, maar in je bed? We kunnen eigenlijk niet zo goed bedenken wat er op tegen is. “Als we nu haar slaapmatje van het kamperen van zolder halen en haar slaapzak, dan kan ze daarmee in haar tent liggen.” En zo gezegd, zo gedaan.

Onze dochter vond het fantastisch toen ze hoorde dat ze echt in haar eigen slaaptent mocht slapen. Al haar knuffels verhuisden meteen van haar bed naar haar slaaptent en binnen vijf minuten lag ze prinsheerlijk te slapen. En ook de twee daarop volgende nachten heeft ze in haar slaaptent geslapen. Zo iets simpels, maar wat was ze blij.

 

Kinderen kijken op een magische manier naar de wereld.

 

Bijna alles is voor hen mogelijk. Ook als leerkracht word je hier regelmatig mee geconfronteerd. Kinderen komen enthousiast bij jou als leerkracht met ‘gekke’, niet zo voor de hand liggende ideeën. En dan zijn we al heel snel geneigd om ‘nee’ te zeggen, omdat het volgens ons plaatje van de wereld niet hoort.

Maar wat is ons plaatje van de wereld eigenlijk? En is mijn plaatje van de wereld gelijk aan de jouwe, of zitten daar ook verschillen in?

We hebben allemaal een eigen plaatje van de wereld en deze hebben we gecreëerd door onze ervaringen, onze opvoeding, herinneringen, onze beslissingen, cultuur, onze overtuigingen enz. Dit noemen we ook wel filters. En doordat we allemaal verschillende filters hebben, geven we ook allemaal verschillende betekenissen aan woorden en situaties.

Ik bouwde vroeger vast ook van dit soort slaaptenten, maar kan me niet herinneren dat ik er ooit in mocht slapen. Dat maakte ook dat mijn eerste, interne reactie ‘nee’ was op de vraag van mijn dochter. Maar toen ik ging analyseren waar deze ‘nee’ op was gebaseerd, kon ik eigenlijk geen echte reden vinden waarom het niet zo kunnen of mogen.

 

 

Onze huwelijksreis

 

Toen wij afgelopen meivakantie op huwelijksreis gingen, heb ik mijn trouwjurk in mijn koffer meegenomen. Ik had het helemaal voor me gezien om daar in die prachtige omgeving foto’s te laten maken in mijn jurk. Toen ik op de ochtend dat we foto’s gingen maken in mijn trouwjurk uit mijn hotelkamer stapte, waren de ogen van de andere gasten groot en toen ik later met mijn trouwjurk naar het strand liep en ermee in de zee ging, werden ze nog groter.

Met een trouwjurk in de zee? Dat klopte niet met hun plaatje van de wereld.

Toch hebben we het gedaan. We hebben vreselijk veel plezier gehad en er prachtige foto’s aan over gehouden. Een prachtig mooie herinnering, die wij, als we binnen ons plaatje van de wereld bleven denken, niet hadden gehad.

En zo is het ook voor onze leerlingen. Het mogen uitwerken van die prachtige, creatieve ideeën, die niet direct in ons plaatje van de wereld passen, zijn juist die dingen die hen erg veel plezier en energie geven.

 

Mijn tip voor jou als leerkracht:

 

Probeer deze week als een leerling bij je komt met een gek, niet zo voor de hand liggend idee en je voelt in eerste een ‘nee’ naar boven komen, eerst eens te voelen waar deze ‘nee’ vandaan komt. Is het een ‘nee’, omdat het idee van je leerling niet overeenstemt met jouw plaatje van de wereld? Of is er echt een oprechte reden (bijvoorbeeld levensgevaar of overschrijden van morele grenzen) waardoor het niet kan? En als er geen oprechte reden voor jouw ‘nee’ te bedenken valt, zeg dan eens ‘ja’ en kijk wat dat met jouw leerling, maar ook met jou doet.

 

Veel plezier!

 

Kun je een situatie van jezelf voor de geest halen waarin jij in eerste instantie ‘nee’ zei, maar waarin je jezelf later afvroeg waarom je eigenlijk ‘nee’ zei? Deel het hieronder met ons in een reactie.

 

Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedIn