Selecteer een pagina

Als het met de soep maar goed komt…

 

 

Op vrijdag 22 april 2016 vertrok ik ’s morgens in alle vroegte naar Lichtenvoorde om daar een team te gaan trainen in het leren loslaten.

De reis van ruim 2 uren verliep erg voorspoedig en ik kwam mooi op tijd aan in Lichtenvoorde. Terwijl ik alles voor de training aan het klaarleggen was, kwamen ook de overige teamleden binnendruppelen.

In de gesprekken tussen de collega’s hoorde ik iedere keer het woordje soep vallen. Dat wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid. Op een gegeven moment kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer meer bedwingen en vroeg ik aan het team: “Wat is er nu eigenlijk met de soep?”

 

Het team is werkzaam op een VSO school en de leerlingen van de school zouden onder begeleiding soep voor ons koken en deze zou tussen de middag worden gebracht.

Maar doordat dit deel van het team vandaag niet op school was en ze dus de verantwoordelijkheid los moesten laten, maakten ze zich een beetje zorgen om de soep. Zou hij wel op tijd bezorgd worden? Zouden ze de soepkommen en lepels niet vergeten?

 

 

Als je het hebt over loslaten…

 

Een beter voorbeeld kon ik me op dat moment niet wensen.

Dus ik vroeg: “Wie was eigenlijk verantwoordelijk voor de soep?” De teamleider kijkt de kring rond en steekt haar hand op. “Ik denk ik”, antwoordt ze.

“Oké en wie heeft zich nu allemaal met de soep bemoeid door eraan te denken, er iets over te zeggen of een actie uit te voeren?”

Op dat moment gingen er zeker zes handen de lucht in, waarop gelach volgde. “Eigenlijk had ik vanmorgen nog even willen bellen”, antwoordt een leerkracht.

 

In één keer werd duidelijk dat je door je heel verantwoordelijk voelen en maar moeilijk los kunnen laten heel veel tijd en energie laat weglekken naar dingen waar je eigenlijk helemaal niet verantwoordelijk voor bent.

 

En dat is best zonde, die tijd kun je als leerkracht echt wel beter besteden.

 

Als ik dan aan leerkrachten vraag waarom ze zich daar dan toch zo verantwoordelijk voor voelen, krijg ik regelmatig het antwoord terug:

“Ja, maar straks vergeet hij/zij het en dan komt het niet goed.”
“Wat komt er dan niet goed?”
“Dan is er geen soep.”
“Hoe erg is dat dan? Zijn er levens mee gemoeid?”
“Nee, dat niet.”
“En is het niet zo dat er dan altijd een oplossing te vinden is?”
“Ja.”

En vaak volgt dan: “Waar maak ik me eigenlijk ook druk over?” En directe ontspanning volgt.

 

Doordat je bang bent dat een ander iets vergeet en daardoor niet goed regelt, trek je die verantwoordelijkheid naar je toe. Maar tegelijkertijd maak je daarmee de ander ook een beetje ‘lui’. Hij/zij kan het ook vergeten, omdat hij/zij jou heeft en erop vertrouwt dat jij het wel hebt geregeld.

 

Oeps… Dat is vaak wel even slikken, maar raakt wel de kern van het probleem. En als je de kern van het probleem te pakken hebt, kan er ook echte verandering ontstaan.

 

En de soep?

Daar kwam het helemaal goed mee. Hij werd keurig op tijd bezorgd en er zaten ook nog lepels en soepkommen bij. Het was een heerlijk soepje!

 

Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedIn